شاعیر: کەماڵ ڕەحمانی زەنگیاوەیی
کتێب: چرای خەیاڵ
سەرناو: تۆرەمەی مرۆ لەشی کەسێکن
لەبارەی شیعر: ٩٦/٠٨/٢٣هەتاوی، پیرانشار

تۆرەمەی مرۆ لەشی کەسێکن
هەموو بەرهەمی هێز و دەسێکن

وەک چۆن جێیەکت گەر وەژان کەوێ
ئازای بەندەنت هیچی ناسرەوێ

تۆ کە بە دەردی خەڵکی نازانی
چۆن دەشێ بەتۆ بڵێین ئینسانی

بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

«گلستان سعدی»